Zasada działania rotacyjnej sprężarki wyporowej z tłokiem w kształcie śruby została sformułowana w roku 1930 kiedy poszukiwano sprężarki o dużej wydajności i stałym przepływie w zmieniających się warunkach.Podstawowymi częściami elementu śrubowego są wirniki męskie i żeńskie obracające się w przeciwnych kierunkach przy zmniejszającej się przestrzeni między nimi i obudową. Każdy element śrubowy ma stały, zintegrowany stosunek ciśnień, który jest zależny od jego długości, skoku śruby i kształtu szczeliny wylotowej. Aby osiągnąć najlepszą skuteczność stosunek ciśnień musi być dostosowany do wymaganego ciśnienia roboczego.
Sprężarka śrubowa nie jest wyposażona w zawory i nie ma żadnych sił mechanicznych powodujących stan nierównowagi. Oznacza to, że może pracować przy dużej prędkości obrotowej wałka i łączyć duży współczynnik przepływu z małymi wymiarami zewnętrznymi. Siła działająca osiowo, zależna od różnicy ciśnień między wlotem i wylotem musi być przenoszona przez łożyska. Śruba, która początkowo była symetryczna w wyniku eksperymentów przybiera teraz różne asymetryczne kształty.